Калі мы ператвараем культурную спадчыну ў музейны экспанат, імкнёмся захаваць яе ў статычнай форме, “правільнай” для нейкага перыяду мінуўшчыны, то мы папросту выціскаем яе з рэальнага жыцця. Ці, дакладней, выціскаем з яе жыццё. Спадчына губляе практычны змест, становіцца пустым рудыментам, фасаднае існаванне якога штучна падтрымліваецца. Як прадухіліць такі стан? Чытаць далей

Пры адчуванні вялікай, смяротнай небяспекі ці ў стане клінічнай смерці чалавек часам хутка ўзгадвае ўсё сваё жыццё ў выглядзе плыні вобразаў ці падзеяў. Пэўную аналогію гэтаму можна ўбачыць у з’яве гістарычнай рэканструкцыі, якая набыла масавую папулярнасць сярод еўрапейцаў. Тут у ролі чалавека ў перадсмяротным стане выступае само грамадства, а ў ролі яго ўспамінаў ― яркая і інтэнсіўная рэканструктарская дзейнасць. Працяг аналогіі ― у артыкуле. Чытаць далей

Адной з нязменных прыкметаў традыцыйнай музыкі з’яўляецца яе знешняя “правільнасць”. Пад “правільнасцю” маецца на ўвазе адпаведнасць пэўным фармальным патрабаванням, якая дазваляе музыцы выконваць сваю функцыю. Прыклады такіх патрабаванняў прыводзім у гэтым тэксце. Чытаць далей

Моладзевым субкультурам практычна заўжды ўласцівая пэўная закрытасць, “элітарнасць”. Жаданне адрознівацца ад навакольнага абывальніцтва. Часам ― утапічныя мары пра карэнныя змены ў грамадстве. Аматарская этнаграфія ў Беларусі мае практычна ўсе асноўныя прыкметы субкультуры. У гэтым тэксце разгарнём яшчэ адну аналогію, звязаную з модай на “вышымайкі” і трансфармацыяй субкультур. Чытаць далей